The Dukes blijft overeind in krankzinnig duel met DIOK
DEN BOSCH | Strijdlust en wilskracht, in combinatie met een reeks sublieme acties én het nodige fortuin. Die elementen tezamen zorgden ervoor dat The Dukes zaterdag alweer de achttiende competitiezege in de ereklasse mocht bijschrijven. In Leiden moest alles uit de kast worden getrokken om DIOK te verslaan: 17-22.
De Bossche rugbyformatie reisde met vertrouwen af naar de Lakenstad, ondanks het ontbreken van diverse steunpilaren. Een en ander betekende dat de 19-jarige Jim Toonen, normaal gesproken deel uitmakend van de Espoirs(spelers onder de 23 jaar, red), zijn debuut maakte op het hoogste niveau. Niet als invaller maar als basisspeler.
De eerste vijf minuten op het Leidse sportpark verliepen wat rommelig, gepaard met wederzijdse plaagstootjes. In de zevende minuut roste kicker Hein Thielen de bal een flink eind naar voren, resulterend in een line-out. Via een aantal schijven kwam het ovaalvorige kunstleer terecht bij Vuga Tagicakibau, die Milan van Dongen blindelings wist te vinden. Van Dongen aarzelde geen seconde en slalomde zonder stokken dwars door de DIOK-defensie. Liefst vier directe opponenten hadden het nakijken. „Een heerlijke try”, sprak de ‘alpineskiër' na afloop. Dit soort tries maak je zelden. Toevallig scoorde ik iets meer dan een jaar geleden, thuis tegen Hoek van Holland, op een vergelijkbare wijze.” Alleen was toen de te overbruggen afstand op de ‘piste' nog wat groter.
Terwijl The Dukes voorzichtig op zoek ging naar een tweede vijfpunter, voltrok zich in de vijfentwintigste minuut een kleine catastrofe. Prop Bryce McKinnon kreeg vanwege een zogeheten vergeldingsactie rood van de arbitrage. Dat betekende dat de bezoekers bijna een uur verder moesten spelen met een mannetje minder. Als overmaat van ramp volgde amper een minuut later de gelijkmaker; die kwam op naam van Eddy Taeoalii.
In plaats van dat de paniek volledig toesloeg, stroopten de spelers van The Dukes opnieuw de mouwen op. Om wat extra power aan de scrum toe te voegen bracht trainer-coach Andy Egonu de fysiek sterke Kevin Ebing in het veld. Voor de duidelijkheid: de scrum is evenals de line-out en de maul dikwijls een belangrijk wapen van The Dukes op de route naar de trylijn.
In de dertigste minuut konden de meegereisde Bossche supporters, die hun ogen nauwelijks konden geloven, genieten van een try uit het boekje. Hooker Pieter Quekel meldde zich voor de inworp, waarna de machtige Amerikaan Javon Camp-Villalovos hoog boven Jan en alleman uit toornde en als doorgeefluik de bal bij Neil Otto bezorgde. De captain verlengde onmiddellijk naar de doorgelopen Quekel die vervolgens mocht afdrukken. „Dit soort ingestudeerde tries maken we
wel vaker. Het oogt vrij simpel, maar dat is het niet”, aldus Quekel.
Even later kreeg Norbécio Mambo het op z'n heupen. De pijlsnelle wing, in wiens aderen Mozambikaans bloed stroomt, manifesteerde zich als de maker van de derde Bossche try. De flitsende actie tilde de ruststand naar 5-17.
Kort na rust deed Mambo het dunnetjes over. Van Dongen fungeerde daarbij als aangever. „Ik ben 32, niet meer de jongste dus. Waarom ik nog zo kan rennen? Ik train hard, óók in de gym. Iets anders kan ik niet bedenken”, proestte Mambo.
Hierna kwam de 13-voudig landskampioen ijzersterk terug. De Portugees Rodrigo Freudenthal scoorde tweemaal tegen. Daardoor hing de zege plotseling aan een zijden draadje. Sterker: een nederlaag was opeens niet uitgesloten. Het laatste fluitsignaal zorgde dan ook voor grote opluchting. „Een krankzinnige wedstrijd. Deze overwinning kwam uit het puntje van onze tenen”, onderstreepte winger Jim Toonen die kon terugkijken op een prima debuut. „Extra leuk was dat mijn oudere broer Phil later als eerste center ook nog in het veld kwam.”
Komende zaterdag is het geen rugby. Op zaterdag 2 mei staat in Castricum de uitwedstrijd tegen CAS op het programma.