Stralende oogjes bij Hendrien op zondag

OETELDONK - Het is schrikkeljaar en dat is in Oeteldonk een bijzonder jaar. Omdat een schrikkeljaar één dag extra heeft, mag huishoudster Hendrien op carnavalszondag een dagje met de Peer op stap.

Door Lisette Broess-Croonen

Hendrien mag eindelijk weer een dagje aan de arm van de Peer door Oeteldonk lopen. “Ik heb er echt heel erg veel zin in, een dag lang een beetje ondeugend doen. Het duurt voor mijn gevoel iedere keer net een jaar te lang voordat ik eindelijk weer mag. Voor de Peer is het altijd even wennen, want die heeft normaal zijn assessor Kees Minkels naast zich. Die is stil, en dat kan je van mij niet zeggen. Kees is die dag altijd een beetje boos, omdat hij aan de kant wordt gezet. Ik kan het met iedereen goed vinden, maar tussen mij en Kees is altijd een beetje venijn.”

Met ferme pas
Hendrien wilde al van kinds af aan de huishoudster van de Peer worden. “Deze taak past goed bij mij. Ik ben wel bijzonder eigenwijs en een beetje tegendraads, maar formeel als het moet. Die zondag kent zoveel hoogtepunten, zoals de trap af komen bij het station. De eerste keer kreeg ik echt tranen in mijn ogen en ik had meerdere keren kippenvel.” De Peer vult aan: “Hendrien was dat jaar net de zonnekoningin, zo straalde ze. En we hebben zoveel lol dat onze kaken pijn doen van het lachen.” Helaas is het om twaalf uur ‘s nachts weer afgelopen voor Hendrien. “Dan tikt Kees op mijn schouder en loopt het hele café uit om me gedag te zwaaien. Maar ik vertrek met ferme pas en kijk niet meer om.”

Assessor Kees Minkels neemt dan vol plezier weer de plek van Hendrien in. “Op maandag heb ik weer een stuiterende Kees naast me.” lacht de Peer. “De stralende oogjes van Hendrien op zondag zijn precies hetzelfde als die van Kees op maandag.”

Roze wolk
Zoveel zin als Hendrien in de zondag heeft, zo erg ziet ze op tegen de maandag. “De maandag nadat ik met de Peer op stap ben geweest, val ik echt in een zwart gat. Je wordt eerst een dag lang gedragen door het volk en daarna donder je dan keihard van die roze wolk af.”

Liefde en gein
De Peer is nu al een hele tijd de burgemeester van Oeteldonk. “Ik heb er nog steeds heel veel lol in en ik krijg nog geen signalen dat de mensen me zat zijn. Lichamelijk lukt het me ook nog, al delegeer ik meer dan vroeger. De hele weg naar die drie feestdagen is ieder jaar weer fantastisch. Maar het feest zelf is natuurlijk ook geweldig. Vooral de zondag is een mooie dag, omdat die bol staat van het protocol. Oeteldonk staat voor mij voor saamhorigheid, gelijkheid, de liefde en de gein. Daar geniet ik nog steeds intens van.”

Kleine maar belangrijke rol
Datzelfde geld voor Hendrien. “Het mooie aan Oeteldonk vind ik de diversiteit. Er is niet één Oeteldonker. Het Kwekfestijn is voor mij echt dé afspiegeling van Oeteldonk. Het is een mooi feest waarin ik als huishoudster maar een kleine rol speel, maar wel een hele belangrijke. Zonder mij wordt het natuurlijk niets. Voor deze dag dat ik weer mee mag, heb ik maar één wens: dat de zon schijnt. Als het die ene dag dan net regent, dan baal ik echt heel erg.