‘Het fotograferen van wolven geeft me rust en voldoening’

VUGHT | Na jaren als oorlogsfotografe actief te zijn geweest, heeft Mariëlle van Uitert enkele jaren geleden de overstap gemaakt naar het fotograferen van wolven. Voor één van haar wolvenreportages won ze vorig jaar de Zilveren Camera en nu staat ze in het gerenommeerde tijdschrift ‘BBC Wildlife’.

door Lisette Broess-Croonen

Haar middelbare schooltijd bracht de Vughtse door op het Jeroen Bosch College in Den Bosch. Daar werd de kiem gelegd voor haar latere carrière in de fotografie. “De geschiedenislessen vond ik zo gaaf, dat ik een jaar het vak kunstgeschiedenis heb gevolgd op die school. Dat vak heeft me geïnspireerd om te gaan fotograferen. Ik heb eerst dertien jaar oorlogsfotografie gedaan. Ik ben onder andere in Afghanistan, Irak, Colombia en Mexico geweest. Daar fotografeerde ik vooral de verhalen van vrouwen in de oorlog. De beelden van mannen met geweren zie je overal, maar niet de vrouwen die alles bij elkaar proberen te houden.”

De wolf

Het werk was niet zonder gevaar. Van Uitert werd ooit ontvoerd in Syrië en ook haar laatste klus in Mexico was erg gevaarlijk. “Ik besloot weg te gaan van het gevaar en de ellende. Ik nam een jaar pauze om te bedenken wat ik wilde gaan doen. In dat jaar heb ik honden uitgelaten voor een uitlaatservice. Vooral de grote en ‘gevaarlijke’ honden die anderen eng vonden, spraken mij heel erg aan. Ik ben me gaan verdiepen in honden en kwam zo uiteindelijk ook bij de wolf uit. Sindsdien draait alles om de wolf. Het is een hele nieuwe wereld en ik moet een nieuw netwerk opbouwen, maar het voelt als thuiskomen. Hier kan ik de rest van mijn leven en mijn carrière mee vullen.”

Bijzondere eerste ontmoeting

Ze fotografeerde de wolf al in verschillende landen, ook in Nederland. De eerste wolf die ze in eigen land zag, was vlak bij huis. “In de Moerputten zag ik hem ineens. Ik heb hem wel veertig seconden lang in de ogen gekeken. Ik kon niet meer praten of bewegen, we bleven elkaar maar aankijken. Dat was een hele bijzondere ontmoeting die me echt raakte. Het fotograferen van wolven geeft meer rust en voldoening dan steeds in ruige oorden werken. Als reportagefotograaf probeer ik vooral de relatie tussen de mens en wolf vast te leggen. Ik ben er nu ook een boek over het maken. Daarin komen voor- en tegenstanders aan bod zoals boeren, jagers, herders, biologen en boswachters. Ik wil echt een goede boodschap uitdragen over de wolf.”

Fascinerende dieren

Door het netwerk dat ze inmiddels heeft opgebouwd, wordt ze voor veel dingen uitgenodigd. “Als er in Nederland een wolf doodgaat, word ik gebeld om foto’s te maken. Ook van de sectie die ze dan moeten doen. Het is echt heel interessant om met onderzoekers en biologen te praten. Het zijn zo’n fascinerende dieren. Ze hebben een hele hechte familieband en zorgen zelfs voor zieke en gewonde soortgenoten. Ik haal uit deze reportages ook veel meer voldoening dan uit eerder werk. Ik probeer daar onderwijzend in te zijn, dat vind ik heel erg belangrijk. Ik wil mensen en vooral ook kinderen leren over deze dieren. Als je goede voorlichting geeft, krijg je ambassadeurs voor de toekomst.”

Ethiopië

De reportage waarmee Van Uitert nu in het Britse blad ‘BBC Wildlife’ staat, gaat over Ethiopische wolven. “Ik kreeg de mogelijkheid om mee te gaan en dan zeg je natuurlijk geen nee. Ik heb nog nooit in korte tijd zoveel moeten regelen, maar het is gelukt. Tien dagen later was ik in Ethiopië. Een week lang slapen in een tentje en de hele nacht op pad om de wolven te vangen. Deze werden onderzocht en ingeënt tegen hondsdolheid, een ziekte waar veel wolven dood aan gaan. Ook werd er onderzoek gedaan naar het CDV virus. Deze publicatie is één van mijn hoogtepunten. Ook David Attenborough staat in dit magazine en daar ben ik wel trots op, want dat is toch wel een voorbeeld voor me.”