Familie komt in actie voor ‘ons pap’ en ParkingsonNederland

Zo’n 2,5 jaar geleden kreeg Ad Leeyen uit Vinkel de diagnose Parkinson. Een chronische, progressieve ziekte die onder andere zorgt voor problemen met bewegen zoals trillende handen en traag- en stijfheid. De Vinkelaar is een markante, bekende dorpsfiguur die overal op, aan en bij is en graag helpt. Hij is trots dat zijn familie in actie komt om geld in te zamelen voor onderzoek en behandeling van de ziekte.

door Wendy van Lijssel

Ad is geboren en getogen in Vinkel. Het dorp is belangrijk voor hem. Hij is trots op de kleine gemeenschap en alles wat er het hele jaar gebeurt. Iets waar hij graag aan bijdraagt door de handen uit de mouwen te steken, of door het op foto vast te leggen. Ad is een bovengemiddeld muziekliefhebber, radiomaker en dorpsfotograaf. Daar is sinds 2,5 jaar helaas ‘ziek’ aan toegevoegd.

Als veel bewegen de ziekte had kunnen voorkomen, had Ad het overigens nooit gekregen. De Vinkelaar is druk in doen en laten. “Dat zit in mijn karakter”, zegt hij daar zelf over. Net als de liefde voor muziek. Iets waar hij al vanaf jonge leeftijd veel plezier aan beleeft. “Ik luisterde als 14-jarige al naar illegale zeezenders zoals Radio Veronica en Caroline. Vanaf ongeveer 17-jarige leeftijd ging ik overal naar livemuziek. Ik ben 40 keer naar Status Quo en 50 keer naar Normaal geweest. Dat was niet allemaal in de buurt. Voor mij en mijn vrienden waren het wereldreizen”, lacht hij. Ad heeft een omvangrijke collectie vinyl singeltjes en lp’s. Die werden ingezet nadat bij Radio Veronica in 1974 de stekker eruit ging en hij zelf radiopiraat werd. “Ik heb meermalen voor de rechter moeten verschijnen”, memoreert hij met pretlichtjes in de ogen.

Die heeft hij ook als het over Vinkel en gebeurtennissen daar gaat. Het dorp wordt al oneindig lang door zijn lens bekeken en vastgelegd. “Ik doe helemaal niks alleen. We doen hier alles samen. Ik ben ‘gewoon’ onderdeel van de gemeenschap”, stelt hij en vervolgt: “Ik moet veel in beweging blijven. Dat is voor organisaties in Vinkel en omstreken wellicht fijn, want ik blijf helpen en foto’s maken.” Daarmee refereert hij aan de diagnose Parkinson die hij 2,5 jaar geleden kreeg. Hij legt uit: “Mijn gezichtsuitdrukking veranderde op enig moment en ik had al langer last van stijfheid in mijn schouder, handen en been. Omdat ik bijna altijd buiten werkte, dacht ik eerst dat het daaraan lag, maar uiteindelijk ben ik toch naar de huisarts gegaan.”

Daar volgde eigenlijk direct de uitslag Parkinson. Ad: “Ik kende alleen het woord, maar wist wel dat het niet goed was. Het kwam dus direct bij me binnen.” Ad werd doorgestuurd naar een specialist. Het tekort aan dopamine wordt met medicijnen aangevuld. Genezing is niet mogelijk. In beweging blijven is belangrijk en iets wat Ad al deed en nog steeds doet. “Ik sport op maandagavond en doe aan Walking Football en zittend drinken”, lacht hij. 

Zijn kleinkind doet op zaterdag 10 oktober mee aan de Kidsrun en zijn kinderen en schoonzoons nemen deel aan de marathon op zondag 11 oktober in Eindhoven. Daarmee zamelen zij geld in voor onderzoek, innovatie en voorlichting door Stichting ParkinsonNederland. Want op dit moment is Parkinson nog altijd een ongeneeslijke en onbehandelbare ziekte. 

Ad is al sinds 1998 bloeddonor. Iets wat hij ook zolang hij kan, blijft doen. Dat geldt eigenlijk voor alles. “Ik doe wat ik kan zolang ik het kan.” Hij besluit: “Ik ben kei trots dat mijn familie voor mij in actie komt.” Dat hoopt hij ook dat lezers doen na het lezen van dit verhaal. Want elke euro is er eentje. Doneren: www.inactievoorparkingson.nl/teams/familie-fit.